Niech to przeczyta,
gdyż by powiedzieć odwagi braknie.
Odwagi! - nie krzyczy nawet myśl,
która się z tym boryka od zawsze.
Kochać było Cię łatwiej.
Znaleźć było Cię łatwiej.
I krew tracić i ból trawić
i gniew zdusić i...
Każdą ze wszechrzeczy we wszechświecie przemóc.
I najsilniejszemu oprawcy czoła stawić.
Przemoc była nam tak bliska,
smak krwi był słodki i czysty.
W kielichach rozlany był dla nas
na odkupienie.
Po latach żałosnych bez kropelki
tęskno mi i żal mam wielki,
gdy patrzę na zastałe blizny.
Uzależniliśmy się od niej kochanie.
Czy to widzi? czy czyta? Czy kocha?
Nie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz